Reacties

Feed U kunt deze conversatie volgen door in te schrijven op de reactiefeed van dit bericht.

monique visser-van wonderen

Ik ben moeder van 2 kindjes. mijn zoontje kwam na een vlotte bevalling van 3 uur met een lage apgar wat niemand begreep, maar afschreef op de snelle bevalling. Hij zag blauw en had een kreunende ademhaling. hij had voedingsproblemeb en was zeer snel verwikkeld en had oventemperatuur. ik ben wel 10 x naar de huisarts geweest en werd steeds afgeschilderd als een bezorgde moeder. Pas na 3 maanden bleek dat ik drager ben van gbs en nog legden ze geen verband met mijn zoontjes vage klachten.
Mijn zoontje heeft het gelukkig wel goed zelf overwonnen en heeft er alleen oogproblemen en overprikkelbaarheid aan overgehouden. hij kan zichzelf slecht reguleren.
Bij mijn dochter ben ik met 39 weken ingeleid met 2 x ab infuus en zij is gezond geboren gelukkig. Bij haar ben.ik met 34 weken negatief getest en heb aangedrongen op nog een test met 36 weken en toen was hij wel positief.
Ik ben absoluut voor testen van gbs bij zwangeren! altijd voor jezelf en je kindje opkomen en geloof in je eigen moedergevoel!

zonneveld

Zou graag willen vragen kan het zijn dat meisjes meer vatbaar zijn voor de GBS bacteria als jongentjes mijn eerste dochtertje is overleden aan SBG mijn tweede dochtertje had hem ook uitwendig heeft meteen antibiotica gehad en daardoor alles gelukkig goed gegaan mijn zoontje had niets van SBG dus vandaar mijn vraag

Wesley

Hello mates, its enormous post about cultureand completely explained, keep it up all the time.

Yolanda Moesbergen

12 1/2 jaar geleden is onze oudste zoon geboren. T ging allemaal mis nadat er gel op de baarmoedermond was aangebracht in de hoop de bevalling op te wekken. Ik was nl. Bijna 40 wkn zwanger en lag in t zhuis ivm hoge bloeddruk en eiwit id urine. Alle dames op zaal welke tegelijk met mij de gel kregen bevielen binnen 24 uur, maar ik niet. Sterker nog...naarmate de tijd verstreek werd ik maar zieker en zieker. Ik verging vd pijn in mn lendenen (weeën dacht ik, maar alle apparatuur hiervoor gaven geen weeenactiviteit aan) en niemand in het zhuis had eigenlijk zo gauw de ernst ervan door. Tot n dag of 3 later mn water brak n ik dus hoge koorts had. Toen werden de weeën opgewekten na n heleboel uren boek bij het persen dat mn zoon met zn hoofdje vast bleef zitten in t bekken. Zn hartslag werd minder en omdat ikzelf ook zo ziek was hebben ze toen via mijn vagina met n lange naald bloed uit zn hoofdje gehaald om gelijk te kunnen onderzoeken. Vervolgens is er n spoed keizersnede uitgevoerd. Op zich scoorde onze zoon niet echt n slechte apgarscore, maar uit preventie is hij wel gelijk aan n infuus met antibioticaen in n couveuse gelegd. Later bleek via de bloeduitslagen dat er sprake was van n GBS infectie. T is dus goed geweest dat ze zo adequaat hebben gehandeld. Onze zoon is verder n gezonde knul, maar heeft motorisch vele jaren begeleiding nodig gehad en is gediagnosticeerd met het syndroom v asperger. Toch bevindt hij zich tegenwoordig echt aan de bovenzijde voor wat betreft t feit dat hij echt in n plaatje van n autisme spectrum stoornis valt. We zijn supertrots op hem. Toch kan ik niet ontkennen dat het, nu nog steeds, me weleens bezig houdt of zijn 'anders' zijn toch niet voort zou kunnen uit de GBS infectie. Ik weet t niet en het is goed zoals t nu is, maar toch.... Overigens ben ik 9 jaar geleden op natuurlijke wijze bevallen van een gezonde dochter mbv een antibiotica infuus tijdens de bevalling.....

Marielle Boll

Ik ben moeder van 4 kinderen meiden van 16 8 en tweeling jongens van 5 jaar.
Mijn eerste bevalling was voor mijn dochter en mij zwaar...het ging op zich snel tien uur ze is geboren op de dag dat men verwacht had dat ze geboren zou worden, ze was paars/blauw aangelopen en ademde niet en was slap als een lappen pop. Ze is gereanimeerd lang....in mijn verbeelding, zo'n minuut of drie en heeft het gehaald ze wisten niet waarom de bevalling zo moeilijk ging en legde het aan mij uit als dat ik een te nauwe geboorte gang had. Ze heeft in de couveuse gelegen... Er is een been lengte verschil geconstateerd met 8 maanden is goed gekomen met oefeningen een te korte pees. Het is een gezonde meid geen hersen beschadiging.
Met tweede dochter is 12 dagen te laat op een natuurlijke manier te wereld gekomen.
Maar ik was heel ziek tijdens de bevalling hoge koorts.Ze had veel gepoept en geplast in het vruchtwater maar kinderen die laat geboren worden doen dat wel vaker.We werden alle twee behandeld met antibiotica direct naar de bevalling.
Mijn dochter maakte het verder goed. Mijn derde zwangerschap duurde 36 weken een tweeling twee-eiig jongens ik werd tijdens de zwangerschap gelijk behandeld voor een kokken infectie ik was ziek veel zieker dan de andere twee bevallingen en verloor ook soms het bewustzijn tijdens de bevalling en had hoge koorts. Deze bevalling duurde ongeveer 7 uur. De jongens zijn met een verschil van 5 min na elkaar geboren. Gelijk werden zij behandeld met antibiotica. De oudste had de meeste start problemen...men dacht aan hirschsprung (darm ziekte) maar na onderzoek bleek dit niet zo te zijn. Later dacht men aan taaislijm ziekte maar ook dit was niet het geval. Na een week mocht hij mee naar huis. Hij was kortademig kreeg een puf met een half jaar. Nu met alle twee de jongens heb ik altijd twijfels gehad we weten nu we dat de oudste adhd heeft en word hier voor behandelt. Ik weet niet wat voor een soort kokken infectie ik heb maar ik moet altijd aangeven dat ik behandelt moet worden als ik beval van een kind....inmiddels heb ik mij laten helpen en kan ik niet meer zwanger worden.

Melany Brunings

In de darmflora zitten vele bacteriën die we nodig hebben. Zit daarbij niet een bacterie die kwaadaardige bacterie in de darmflora neutraliseert?

Melany Brunings

Ik ben na 8 jaar vruchtbaarheidsbehandelingen (men weet niet waarom het niet lukt) eindelijk op 41,5 jarige leeftijd zwanger geraakt. Ik had onwijs veel stekende pijn en last van mijn blaas vanaf het begin en op 1e kerstdag ben ik na 14,5 weken te vroeg bevallen van een jongetje, als gevolg van GBS. Binnen 12 uur was ik het kindje kwijt. Ik moest letterlijk elke 2 minuten plassen. Ik had ondragelijke pijn in week 9, werd opgenomen omdat ik veel stolsels verloor. Ik ben naar de huisarts en naar de gynaecoloog geweest omdat ik zo een last had van mijn blaas (leek wel of ik de besturing kwijt was). Ik had geen blaasontsteking. De pijn bleef ik houden, zo erg dat ik hulp in de huishouding nodig had. Ik begrijp niet hoe het kan dat ik niet getest ben op infecties, maar pas toen ik koortsig werd en het dus te laat was. Ik begrijp best dat je dingen kunnen overkomen, maar hadden ze in mijn geval en met mijn achtergrond niet wat sneller kunnen reageren? Ik ben zo ontzettend vaak op de poli geweest, door 4 gynaecologen gezien zelfs. Mijn eigen gynaecoloog beweert dat GBS niet de oorzaak is maar de arts die de infectie had vastgesteld op 1e kerstdag zegt er voor 95% zeker van te zijn dat het wel de oorzaak is. Beide baseren hun conclusie op hetzelfde rapport.....Hier word ik radeloos van.

Debora

Kan GBS al eerder kwaad in de zwangerschap? Bijv. met 35 weken of eerder?? Mijn dochtertje is met 41+6 weken zwangerschap overleden aan GBS. Daarvoor heb ik 2 gezonde jongens gekregen er is nooit een vermoeden geweest dat ik draagster ben van GBS.

Judith

Mijn 2e zoontje werd na de geboorte erg ziek en bleek gbs en een longontsteking te hebben. Hij heeft een week in het ziekenhuis gelegen aan de anti bionica. Gelukkig is alles goed gekomen en heeft hij geen restverschijnselen over gehouden. Hij heeft wel na de geboorte nog 2 keer een longontsteking gehad. Hij heeft ook vaak oorontsteking gehad, maar nadat zijn amandelen eruit zijn gehaald en buisjes zijn geplaatst is hij hier ook gelukkig vanaf. Hij was toen 7 jaar.
Na hem heb ik nog 2 dochters gekregen. Ik ben in het ziekenhuis gevallen aan de anti bionica. Ze moesten beide 48 uur in het ziekenhuis blijven met extra controle. Ze hebben beide geen gbs klachten gehad en zijn verder gezond.
Ik zou zegen als je weet dat je tbs drager bent zorg dan dat je met anti bionica infuus
bevalt om je kindje alvast te beschermen.
Je kunt gbs niet overdragen als je zwanger bent en een kindje vasthoud of bij iemand anders bent die zwanger is.

Nathalie

Even een vraagje, ik ben 27 weken zwanger en ook draagster van het GBS bacterie. Ik zal dan ook in het ziekenhuis bevallen aan het antibioticainfuus. Nu las ik hier dat je ook na de geboorte de bacterie over kan dragen. Nu worden er deze maand, in mijn nabije omgeving, 3 baby's geboren. Kan dit ook kwaad voor hun? Is het beter dat ik uit hun buurt blijf of ze in ieder geval niet vasthoudt?

Trotse mamma

Helaas heb ik het meegemaakt, zwangerschap liep buiten een bekken instabiliteit om prima. Ik was al wel medisch omdat de placenta dicht bij de uitgang lag. Mijn vliezen braken maar de weeën kwamen niet op gang. Ik vroeg na bijna 24 uur of dit geen kwaad kon maar ze testen steeds bloed en urine dus ze wachten nu gerust 48 of 72 uur omdat dat volgens studie geen kwaad kan. Na 34 uur kreeg ik een bloeding maar nog steeds geen weeën.
Ze wilde mij in eerste instantie weer naar huis sturen maar ik stond erop dat de gyn keek of ik ontsluiting had. Ja hoor 2 cm dus ik werd doorgeleid. Ik kreeg uiteindelijk ook koorts van ruim39 graden en de ontsluiting kwam niet verder dan 4 cm. Mijn polslag ging achteruit en het ctg van mijn kind zag er ook niet goed uit dus werd het een spoed keizersnede. Ons kleine meisje reageerde niet dus moest naar de reanimatietafel. Ze heeft een week in het ziekenhuis gelegen met verdenking op hersenvliesontsteking/ bloedvergiftiging. Ze hebben 3 een lumbaalpunctie geprobeerd maar prikte elke keer verkeerd en toen vonden wij het wel genoeg, maar de sympthomen waren er en ze is er dus wel voor behandeld. Nu gaat het gelukkig allemaal goed ondanks dat zij nog wel vaak ziek is. Ik hoop echt dat de zorg in nederland verbeterd en het beleid van gebroken vliezen wordt aangescherpt want dit vind geen enkele moeder leuk!

S.J. Terlouw

Ben nu 24 weken zwanger, en heb al vanaf week 19 last van steken in buik, krampen en harde buiken. Na verschillende controle´s bij verloskundige en gyneacoloog is mijn urine op kweek gezet en nu blijkt dat ik drager ben van gsb. Hierdoor moet ik in het ziekenhuis bevallen, en zodra de bevalling begint aan de antibiotica. (Ben zelf allergisch voor antibiotica!) Ook ons kindje moet 24 uur na de bevalling aan de antibiotica. Wat ik me afvraag is het volgende: We hebben een gezonde zoon van 14 maanden, alles goed verlopen zonder gekke dingen. Kan het zijn dat ik al drager was van gsb bij de eerste? We hopen dat de kleine nog een poosje blijft zitten want al dat gerommel is maar niets..

.......

Beste dames,

Ik ben een draagster van de bacterie GBS, met toeval achter gekomen. Doordat ik continu last heb van suiker in mijn urine besloot de dokter mijn urine naar de lab t sturen. 2 dagen later bleek ik de draagster t zijn van GBS bacterie, ik ben nu 34 weken zwanger. Ik heb veder geen last van blaasontsteking behalve dat mijn urine niet goed van kleur is en ik veel moet plassen. In mijn eerste zwangerschap heb ik wel blaasontsteking gehad en nog voor deze zwangerschap ook. Bij mijn eerste wist niemand dat ik een draagster zou kunnen zijn of ze hebben mijn niet laten testen. Ik heb een gezonde dochter van 5 jaar oud prima bevallig gehad, binnen 5 uur. Nu even aankijken hoe dat met deze zwangerschap verloop. Ik heb veder geen klachten wel harde buiken maar dit hoeft niet direct een signaal t zijn. Ik ben ook in verwachting van de tweede en bij tweede zwangerschap loopt alles iets sneller.

Het zou idd een kleine kans zijn dat je de besmetting over draagt aan je baby.
Ik ben een voorstander dat moeder recht heeft om t weten of je de GBS bacteriën mee draagt.
Dus verplicht urine of uitstrijkje nemen om toch eventuele risico's t verkleinen.

Chiara

Bij 41 weken ben ik ingeleid doormiddel van een balonkatheter, tijdens het inbrengen braken mijn vliezen. De hele dag gebeurde er niks, kreeg geen ontsluiting en geen weeen. Aan het einde van de dag hebben ze de katheter verwijderd. De dag erna weer een inwendig onderzoek, bleek dat ik nog steeds geen ontsluiting had en hebben ze mij gel ingebracht, tegen 12.00 uur voelde ik mij opeens heel erg ziek en had 38,5 graden koorts en de hartslag van de baby was hoog en bleef op een lijn. Er werd direct een infuus met anticiotica ingebracht, rond 15.00 uur weer een inwendig onderzoek en opnieuw gel ingebracht omdat ik nog steeds geen onsluiting had, maar de hartslag van de baby was nog steeds hoog. Ze hebben toen pas rond 19.00 uur (31 uur met gebroken vliezen rondgelopen)besloten dat ik een spoedkeizersnede kreeg en om 21.28 uur is toen onze dochter geboren. Zij is direct onderzocht door een kinderarts en gelijk naar de kinderafdeling in de couveuse aan een infuus anticiotica gelegd. De apgarscore was na 5 minuten een 10, maar bleek later toch dat zij heel erg prikkelig en bleek werd. Er werd direct bloed afgenomen bij onze dochter en 2 dagen erna bleek dat ik draagster ben van GBS en onze dochter besmet was geraakt. Onze dochter kreeg direct een ander soort antibiotica (AB) dit kreeg zij 2 keer per dag doormiddel van een infuus en mochten haar pas 10 dagen na de geboorte, gelukkig wel helemaal gezond, mee naar huis nemen. Wij zijn ontzettend blij dat ze er snel bij zijn geweest, maar ook ontzettend kwaad omdat ik al zeker 8 jaar last heb van terugkerende blaasontsteking en dit ook zeker 4 keer tijdens mijn zwangerschap heb gehad en er nooit op getest ben.
Ik raad nu iedere zwangere vrouw aan zich te laten testen op GBS!

marb

Hoi, paar uur na geboorte van mn eerste kindje is zij ziek geworden, grauwe kleur, rare ademhaling... Volgens zhuis was zij via mij besmet geraakt met gbs. Zij is zeven dagen behandeld met antibioticum en daarna was er niets meer aan de hand. Gelukkig.
Nu ben ik zwanger van tweede en ben ik va 36 weken onder controle in zhuis en moet ik daar bevallen, voor bevalling krijg ik antibiotica toegediend. Tot zover het logische gedeelte.
Gisteren bleek in zhuis dat er na een urinekweek helemaal geen gbs bij mij is aangetroffen, en bij navraag tijdens de vorige zwschap ook niet. Hoe kan dit? Kan mijn kindje wel besmet zijn geraakt terwijl ik de bacterie helemaal niet bij mij draag? Of heeft men in zhuis destijds 'gemakshalve' aangenomen dat zij van gbs ziek is
geworden?
En betekent dit dat het risico voor dit tweede kindje zo goed als nihil is?

Wendy Vrisekoop

ik ben 15 en 13 jaar geleden bevallen in het ziekenhuis.
beide kindjes waren ziek na de bevalling.
(oppervlakkige ademhaling, rochelend geluid bij ademhaling)
uit de kweekjes kwam geen resultaat, mijn dochters zijn allebei met een onbekende
infectie opgenomen en met antibiotica behandeld.ik vermoed dus zelf gbs
het zijn nu gezonde tieners. Bij mijn derde bevalling kreeg ik preventief antiobiotica,
en mijn zoon was gezond na de geboorte.
tijdens deze derde zwangerschap werd ik extra gecontroleerd, bij een blaasonteking kreeg ik gelijk behandeling.
ik ben wel benieuwd of mijn kinderen nu drager zijn van deze bacterie.

Tineke Jonkman

Mijn nicht heeft 2 weken geleden een vroeg geboorte gehad van 26 weken, het was een zoontje. Na 2 dagen hebben we met veel verdriet afscheid van hem moeten nemen. Na onderzoek bleek dat mijn nicht streptokokken heeft en dat dit dit de oorzaak was van de vroeggeboorte. Ik begrijp niet waarom het in Nederland niet verplicht wordt gesteld om aan iedere zwangere vrouw te vertellen dat ze getest kan worden op streptokokken.(als het niet vergoed wordt de eventuele kosten erbij vermelden) dan weet diegene waar ze aan toe is en is de keuze aan haarzelf.Dan kan er antibiotica gegeven worden en het kan zoveel verdriet voorkomen worden. Nu weten heel veel zwangere vrouwen niets van streptokokken. Dan kan er gezegd worden dat dit niet moet omdat er dan onrust groeit maar ik ben van mening dat het duidelijkheid schept. Er kan beter van te voren gehandeld worden dan na die tijd zeggen wat er aan de hand was, dan is de kans heel groot dat het te laat is. Ik ben werkelijk van mening dat hierin wijzigingen moeten optreden in Nederland. Zoals het nu gaat vind ik treurig!!!!!

Names Jacinta vd Brand

Goedemiddag,

Allereerst, proficiat met uw zwangerschap en wat fijn dat alles de vorige keer uiteindelijk goed gegaan is.
Wat uw vraag betreft. Als je draagster bent van de GBS bacterie moet je in het ziekenhuis bevallen bij een van de risicofactoren: blaasontsteking in de zwangerschap, veroorzaakt door GBS ( zoals bij u de vorige keer), koorts tijdens de bevalling, vroeggeboorte, langdurig gebroken vliezen, eerder kindje ziek door GBS.
Als bovenstaande voor u niet geldt, dan mag u gewoon thuis bevallen. Misschien is het een idee om in de 36ste week van de zwangerschap een vaginale kweek te laten doen. U weet dan of de bacterie op dat moment actief is. Aan de hand daarvan kunt u dan samen met uw gynaecoloog/ verloskundige een beslissing nemen.
Hopelijk weet u zo wat meer. Veel succes met uw zwangerschap,
groetjes,
Jacinta van den Brand, stichting OGBS

Ingeborg

In mijn laatste zwangerschap kreeg ik blaasontsteking en bleek ik GBS positief te zijn. Ik ben hierdoor in het ziekenhuis bevallen met een preventief antibiotica infuus voor de baby. De bevalling ging erg snel en ik heb dus niet 4 uur aan het infuus gelegen. Mijn dochtertje is 48 uur in het ziekenhuis gebleven ter observatie, maar gelukkig niks aan de hand! Nu ben ik zwanger van mijn derde kindje. Geweldig. Ik vraag me alleen af of ik nu sowieso weer in het ziekenhuis zal moeten bevallen. Weet iemand dit? Bij mijn eerste dochter ben ik thuis bevallen en dat was geweldig, bij mijn tweede in het ziekenhuis was het geen prettige ervaring.

Jeannette

Op 14 januari is onze zoon geboren na 41+3 zwangeerschap. Ik wilde heel graag thuis bevallen maar hij had in het vruchtwater gepoept en ik moest met 8 cm ontsluiting naar het ziekenhuis. Ik ben in 5 1/2 uur bevallen wat allemaal heel goed ging.Hij had een APGAR score van 9/10 maar kachelde de eerste uren daarna in. Hij was kreunerig, grauw en was duidelijk oncomfortabel. Ik dacht dat hij ook een zware klus had geklaard en daarvan aan het bijkomen was. Maar hij was toch zieker dan ik dacht!Door het adequate optreden van de verpleegkundige op de kraamafdeling kwam al snel de kinderarts en moest hij worden opgenomen in een couveuse. Uit de bloedkweken bleek dat hij geinfecteerd was met het GBS. Ik wist niet dat ik draagster was.Hij was behoorlijk ziek door een bloedvergiftiging maar met de juiste antibiotica knapte hij snel op. Na precies een week aan de antibiotica en in de couveuse mocht hij naar huis en het is een kerngezond knulletje. Ik ben ontzettend blij dat ik in het ziekenhuis terecht ben gekomen en dat er heel adequaat is gereageerd door de verpleegkundigen en de artsen!Bij een volgende zwangrschap en bevalling zal ik ook onder antibiotica moeten bevallen in het ziekenhuis.

G. Siesling

Wij hebben net ons kind verloren bij de bevalling.
Om een antwoord te vinden op de vraag waarom hebben wij deze site gevonden. Het lijkt er sterk op dat ons kind een gbs besmetting heeft opgelopen met fatale afloop.
We zijn nog wel in afwachting van de resultaten van de verschillende kweekjes die zijn genomen in het ziekenhuis maar de beschreven symptomen op deze site kloppen precies!!!
Het geeft ons een stukje rust te weten wat er precies gebeurd is.
Aan de andere kant vinden we het verschrikkelijk om een volkomen gezond kind te verliezen aan iets wat misschien voorlomen had kunnen worden...

Roos

Hallo,

Ik ben een jaar geleden bevallen van onze zoon. Ik had 24 uur gebroken vliezen en mijn bevalling hebben ze moeten inleiden. Vanaf dat ik ongeveer 4 cm ontsluiting had werdik zelf doodziek. Het was mijn eerste bevalling en dacht dat ik gewoon griep kreeg. Ik voelde me echt beroerd, alles deed pijn, geen energie en ik had het koud en warm. De gehele dag vanaf de ochtend tot in de avond hebben de vk ook zowat iedere keer dat ze me zagen gecontroleerd hoeveel ontsluiting ik had, achteraf is dit ook niet goed gebleken ivm infectiegevaar. Op een gegeven moment ging de hartslag van mijn kindje omhoog en bleek na controle van mij dat ik koorts had (boven de 39 graden). Op dat moment hebben ze meteen een antibiotica kuur aan een infuus gegeven. Uiteindelijk heb ik twee kuren tijdens mijn bevalling gehad.
Toen mijn zoon uiteindelijk na een zware bavalling via de vacuum geboren werd voeld hij slap aan, het leek alsof ze een zak op mij legde. Hij zag erg bleek en moest ook meteen me om hem zuurstof te geven. Hierna kwam hij snel terug en werd hij gewassen en bij mij gelegd. Na 4,5 uur na de bevalling werd hijin de ochtend gecontroleerd door de kinderarts. Zijn ademhaling bleek wat snel te zijn maar dat kon ook door de zware bevalling komen. Er werd wel voor de zekerheid bloed bij hem afgenomen. Na 2 uur werd mijn zoon met een hoop bombarie van mijn kamer gehaald door de kinderarts. De infectiewaarden in zijn bloed bleken erg hoog te zijn en hij was erg ziek. Hij heeft uiteindelijk 5 dagen met antiobiotica op de kinderafdeling gelegen en is hierna helemaal gezond mee naar huis gegaan! Wat ik wel heel erg vind is dat ik nu weet, door alles wat ik lees, dat zowel ik als mijn zoon alle symptonen en risicofactoren van streptokokken groep B hadden en dat dit gewoon over het hoofd is gezien, in het ziekenhuis nota bene! En toen het bij mij is vast gesteld is er ook zeer luchtig over gedaan. Nu ik me erin verdiep schrik me echt rot van de verhalen en ben ik zo dankbaar dat alles goed gaat met mijn zoontje. Ik wil zo graag nog een kindje maar vind het verschrikkelijk moeilijk om deze keuze te maken met alle informatie die ik nu weet.

twijfelaar

Vandaag bij de nacontrole in het zkh kreeg ik te horen dat ik tijdens de bevalling ook besmet was met GBS. Ook werd uit de kweek duidelijk dat mijn dochtertje ook besmet was door de bevalling. Ik had langdurig gebroken vliezen, waardoor ik in het zkh moest bevallen. Ik heb geen antibiotica gehad en mijn dochtertje ook niet. En ik kreeg vandaag (zes weken na de bevalling!) dus pas te horen dat wij beiden gbs besmetting hadden. Nu hebben we beiden wel 24 uur in het zkh voor nacontrole gelegen, maar zijn beiden niet ziek geworden, dus mochten naar huis. Waarschijnlijk was toen ook de uitslag van de kweekjes nog niet bekend. Maar ik schrik me nu toch rot dat ze me nu pas op de hoogte brengen van de besmetting van mijn dochter. Wat hebben wij dan geluk gehad dat ze niet ziek is geworden! Blijkbaar hoeft een besmetting dus niet te betekenen dat een baby er ook echt ziek van wordt. Ik lees wel dat ze alsnog tot drie maanden ziek kan worden, maar volgens de vk hoef ik me nergens druk om te maken. Alleen bij een volgende zwangerschap moet ik extra onderzocht worden. Toch vind ik het belachelijk dat ik niet eerder gebeld ben door het zkh. En ik begrijp ook niet dat ze geen antibiotica heeft gekregen?

cathy

hallo,

ik ben cathy 23 jaar oud en in de 39e week zwanger.
bij mij is tijdens de zwangerschap 3x een urineweginfectie geconstateerd veroorzaakt door streptococcen B.
momenteel maak ik me eigenlijk best wel erg zorgen over de verloop van de zwangerschap, omdat ik niet wil dat mijn kindje ziek word.
we weten dat ik in het ziekenhuis aan de antibiotica moet bevallen, maar krijg verschillende verhalen van verloskundige en gynaecoloog, dit verward mij en ik wil het beste voor ons kindje.

zijn er mensen die ook aan het antibiotica infuus zijn bevallen die mij info kunnen en willen geven?

gr cathy

laura

Mijn naam is Laura. Ik ben 18 weken zwanger en volgens de urine kweek draagster van GBS-bacteria. Ik woon in Canada, waar over het algemeen bevallingen in het ziekenhuis gedaan worden (minder dan 1% heeft thuisbevalling). Ik wil graag thuis bevallen, net zoals mijn andere dochter te
wereld is gekomen. Mijn verloskundige lijken rotten in het vak. Ze hebben nu een tweede urine kweek gedaan om te bevestigen of het aantal bacteria verhoogd/verlaagd is. Zo ja, krijg ik nu een antibiotica kuur om te verkomen dat er zich blaasontsteking veroorzaakt zodat ze het effect op mijn nieren kunnen voorkomen. Ook verandert mijn status tot 'GBS-positief' wat betekent dat ik sowieso antibiotica krijg tijdens de bevalling. Toch maak ik me nog zorgen. Wat als ik de antibiotica niet op tijd kan krijgen ivm een snelle bevalling? Ook krijgen we hier helemaal geen kraamzorg, er is dus geen professionele zicht op de baby en ik weet inmiddels dat de GBS-infectie symptomen bij babies niet altijd goed zichtbaar zijn. Ik wil graag weten of een thuisbevalling nog een goed idee is of niet. Ben ik beter af in het ziekenhuis?

Controleer uw reactie

Voorbeeld van uw reactie

Dit is slechts een voorbeeld. Uw reactie is nog niet ingediend.

Bezig...
Uw reactie kon niet worden ingediend. Fout type:
Uw reactie werd gepubliceerd. Nog een reactie achterlaten

De letters en cijfers die u invulde kwamen niet overeen met de afbeelding. Probeer opnieuw.

Als laatste stap voor uw reactie wordt gepubliceerd, gelieve de letters en cijfers in te vullen die die u ziet in de afbeelding hieronder. Dit voorkomt dat automatische programma's reacties achterlaten.

Problemen met het lezen van deze afbeelding? Alternatief bekijken.

Bezig...

Laat een reactie achter

Uw informatie

(Naam en e-mail adres zijn vereist. E-mail adres zal niet worden getoond bij de reactie).